Frei noch „üsem“ Gedicht vum Gerhard Jung, läbe mir d`Fasnet sit 1958 uffem Höche’schwander Berg.
Mir mit üsem schöne Häs, mit eme Huufe brun-grüene Filz-Blätzle druf, un ere Holzmaske mit eme rächte Tannezapfezinke, düen üse Landschaft im Südschwarzwald repäsentiere. Üse Holzrätsche machet dann au noh en Saukrach, un sorget so fürd Fasnetsstimmung im Dorf, un anderschtwo. En Huufe Narresohme hämmer, do sin mir stolz druf, un damit d’allemannische Fasnet, mit Herz un Seel‘, au witerläbt, erhalte mir d’Traditione, un nämmet Neues uff. Tannezäpfle, wacklet im Wälderschritt- kömmet zu üs, un machet mit!
https://nztz.de